Tarih-i kadime ek,

Molla Sırat'a
Paraya hiç dayanmayan bir şairmişim
Zangoçluk edermişim Protestanlara gider
Size edebi saygılarımı sunarım efendim
Yani yıldızlı bir kursunun üstadına
Bilgin sairine yani İslam dininin
Molla Sırat hazretlerine yani
Lütfen bize ne güzel
Zangoçluğu yakıştırıvermişler
Ama aldanmış olmayasın sakin üstadım
Müslüman oğluyum ne de olsa
Sen o güzel dini anlatma bana
O dinden senin kadar ben de anlarım
Ben de okudum o Tanrı kitabini
Yüreğe doğan o sözleri ben de dinledim
Ben de dolaştım sizin gibi cami cami
Tanrı önünde ben de oldum iki kat
Açılırdı hayalimde cennet yolu
Dolardı yüreğime cehennem korkusu
Ulu Tuba'ya ben de tırmandım
Ben de çıktım melekler katına
Ezani duydum mu bayılırdım
Nasıl koşardım o 'Tanrı' sesine!
Ben de tesbih çektim, dua ettim
Ben de namaz kildim oruç tuttum,
Hepsini yaptım halt ettim!
Çünkü ne dendiyse inanmıştım
Kanmıştım senin kandıklarına
Bağlanmıştım körü körüne
Canimi adamıştım dinime canimi.
Tanrıyı da sevmiştim peygamberi de.
Ama onlar bu gün çok uzaklarda
Anladım ben asil gerçek nerde
Anladım Hanya’yı konyayı
Bizi hakka götüren yol başka
Senin su saydıkların var ya hani
Su şaşılacak şeyler hani doğaüstü
Onlar hep masal hep kafadan atma
Buğun hiç durmadan arıyor insan
Gitgide görüyor isin içyüzünü de
Senin hokkabazlar unutmuşlar geleceği
Isa ile Musa, aldatılan ve aldatan
O büyülü değnek, bir koca kuyruklu yalan
İşte insanoğlu bir yerde böyle sapık
Beserin böyle delaletleri var
putunu kendi yapar kendi tapar
Git ara kiliseyi, dolaş Kabeci
Can sesini duy, tekbiri dinle
Umduğun, beklediğin şeyler nerde hani
Ortada bir tek şey göreme
Şeytani da düzme, Allah’ı gibi
Buda’sı düzme, Ehrimen'i düzme, Yezdan’ı düzmece
Bir korkak kuşku yaratmış bunların topunu
Gölgeler baktım, gölgeler, gölgeler...
Sonra baktım bir karanlık uçurum
Haydi don geri, don geri, don, oğlum!
Ve beynimden vurulmuş gibi devrildim.
Simdi benim ne cennet, ne cehennem umurumda
Bakarım evrene, şaşar şaşar kalırım.
Ne tapılan tanırım, ne taptıran tanırım
Yaradılışın kuluyum ben artık
Ben yaradılışın kulu
Pıtrak gibi işte gökyüzünde mescitler
İşte onlara orda vicdanim secde eder
İşte benim bundan böyle tapınmam bu
İşte bundan böyle benim vaktim böyle geçer
Artık öyle rahat, öyle rahat ki içim
Ayırt edemem kendimi bir kayadan
Tapınmakta biraz minnacık bir kuşla
Bir ishal kuşu da, la il ilahe illallah der
Ben de la ilahe illallah derim
Ve doğruluk ve alçak gönüllülük ve sıkı dostluk
Ve el uzatma ve koruma ve insaf ve acıma
Ve sonra bir şaire zangoç dememek
İşte buyuran bunlar benim vicdanıma
Benim ayinim düşünüp yapmaktır
Benim dinim insan gibi yaşamaktır
İnanmışım: Taparım ben varlığa
Her kanat bana bir melek sesi getirir
Ne isim var peygamberle benim
Beni Hakka bir örümcek oturur
Kitabim iste yeryüzü kitabi
Bendedir iyilik, kötülük tohumu
Varırım hep böyle ta mezara dek
Yeniden dirilmek bizim nemize gerek
Taşır insanların hem aşkını, hem acısını
Bağrımdaki su deli, su ince yürek
İnsan gibi yaşamaktır buğun gerçek din
İnsan gibi yaşamak

Suite de l'histoire ancienne,

À sa majesté mollah Sirat
Qui m’accuse d’être infidèle
Il se peut qu’il se trompe sa majesté
Car moi aussi je suis fils de musulman
Ne me raconte pas à moi cette belle religion
Je la comprends aussi bien que toi!
Moi aussi j’ai lu le Livre de Dieu
Moi aussi j’ai écouté ces paroles qui s’adressent au coeur;
Moi aussi, j’ai prié dans toutes les mosquées
Moi aussi, je me suis plié en deux devant Dieu
Je rêvais que le chemin du paradis s’ouvrait devant moi;
Je sentais mon coeur saisi par la peur de l’enfer
Moi aussi j’escaladé vers le Très Haut
Moi aussi, j’ai été chez les anges
Je m’évanouissais quand j’entendais l’appel à la prière
Et comment je courrais vers la voix divine!
Moi aussi j’ai égrainé mon chapelet et prié
Moi aussi j’ai fait le ramadan,
J’ai tout fait, toutes ces absurdités!
Parce que je croyais à tout ce qu’on me disait
Moi aussi j’ai cru en ce que tu croyais
Je m’y étais attaché les yeux fermés
Je m’étais sacrifié corps et âme à ma religion.
J’avais aimé Dieu et son prophète.
Mais ils sont très loin aujourd’hui
J’ai enfin compris où se trouve le droit chemin
La route nous amenant vers la Vérité est différente.
Ces choses extraordinaires que tu as évoquées,
Ces choses étonnantes
Ne sont que des contes de fées, inventées de toutes pièces.
Aujourd’hui l’Homme cherche sans cesse la vérité,
Il en pénètre de plus en plus les secrets
Tes illusionnistes ne pensent pas à l’avenir
Jésus et Moïse, tous deux se trompent, et trompent
Ce bâton magique est un gros mensonge
C’est comme ça que l’être humain quitte le droit chemin,
Qu’il a de telles illusions,
C’est lui qui fabrique son idôle et se prosterne devant
Va voir dans l’Église et à la Mecque
Écoute les cloches qui carillonnent et le muezzin qui appelle à la prière.
Y trouves-tu ce que tu espérais et attendais ?
Rien, rien, de rien
Ton diable est fabriqué, comme ton dieu!
C’est la peur qui a créé toutes ces divinités!
Je n’y ai vu que des ombres, des ombres, des ombres...
Ensuite j’ai vu un sombre abîme
Allez, reviens, reviens, reviens me suis-je dit!
Puis perdant conscience, je me suis écroulé
Peu m’importait le paradis et l’enfer
Les yeux tournés au ciel je m’émerveille
Je ne reconnais ni idole ni idolâtres
Je suis la créature de la nature.
Regarde le ciel, constellé de temples,
C’est là que ma conscience se prosterne
C’est désormais cela que j’adore
C’est cela mon passe-temps
Maintenant, je suis si tranquille, si apaisé
Que je me vois comme une partie de la nature
L’honnetêté, la modestie et l’amitié
Commandent dorénavant ma conscience.
Ma prière, c’est réfléchir
Ma religion c’est de vivre humainement
Je ne crois qu’en ce qui existe
Je n’ai rien à faire avec le prophète
Mon livre, c’est le livre d’ici-bas
Tout est en moi, le mal comme le bien
C’est ainsi que j’irai jusqu’à ma mort
Peut m’importe la résurection
Ce petit et délicat coeur dans ma poitrine
Porte l’amour et la pitié pour les humains.
Aujourd’hui, la vraie religion, c’est vivre
Vivre humainement!